Του Σωτήρη Σκουλούδη
Η νέα ταινία του σκηνοθέτη Ούβε Μπολ κατάφερε μέσα σε λίγες ημέρες να γίνει ένα από τα πιο πολυσυζητημένα κινηματογραφικά γεγονότα της χρονιάς. Το «Citizen Vigilante», με πρωταγωνιστή τον Άρμι Χάμερ, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας παγκόσμιας πολιτικής και πολιτισμικής αντιπαράθεσης, όταν η Γερμανία αρνήθηκε να του δώσει άδεια εμπορικής διανομής.
Η απάντηση ήρθε από τον Έλον Μασκ, ο οποίος την «εκτόξευσε» αφού τη διέθεσε δωρεάν στην πλατφόρμα X, χαρίζοντάς της κοινό πολλών εκατομμυρίων θεατών.
Αυτό που έχει προκαλέσει αντιδράσεις –κυρίως από τους κριτικούς και τα επίσημα δίκτυα διανομής, καθώς οι τηλεθεατές σε μεγάλο βαθμό την αποθεώνουν – είναι ο χαρακτήρας της ταινίας και αυτό που της αποδίδεται ως «αντιμεταναστευτικός» -ή «αντιμουσουλμανικός».
Για τους περισσότερους όμως, η πρωτοφανής επιτυχία της ανάγεται στο γεγονός ότι τολμά να θίξει ζητήματα που το σύγχρονο Χόλιγουντ αποφεύγει. Για τους επικριτές, είναι μια επικίνδυνη ταινία που νομιμοποιεί τη βία και τροφοδοτεί την «ξενοφοβία».
Αν και φυσικά, είναι άπειρες οι ταινίες που παρουσιάζουν αυτόκλητους τιμωρούς που έξω από τα όρια του νόμου αποδίδουν αυτό που προβάλλεται ως «δικαιοσύνη», με σκηνές ακραίας ή και όχι βίας, και η κριτική που δέχθηκαν δεν ήταν η αντίστοιχη – εδώ όμως φαίνεται ότι υπάρχει ένα στοιχείο που αποτελεί πρόκληση για τη λεγόμενη… «πολιτική ορθότητα»…
Η συνέχεια ΕΔΩ
