Του Σωτήρη Σκουλούδη
Η απόφαση της Τουρκίας να αναβάλει για τον προσεχή Οκτώβριο την ψήφιση του νομοσχεδίου που σχετίζεται με το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» επανέφερε στο προσκήνιο ένα ζήτημα με ιδιαίτερη βαρύτητα για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και τη γεωπολιτική ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο. Παρότι επισήμως η καθυστέρηση αποδίδεται σε διαδικαστικούς λόγους, η χρονική συγκυρία και η διεθνής κινητικότητα δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για τις πραγματικές στοχεύσεις της Άγκυρας.
Η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν αποτελεί ένα νέο πολιτικό εργαλείο, αλλά ένα διαμορφωμένο στρατηγικό δόγμα που τα τελευταία χρόνια έχει επηρεάσει ουσιαστικά την τουρκική εξωτερική πολιτική. Μέσα από διπλωματικές κινήσεις, ενεργειακές διεκδικήσεις και στρατιωτική παρουσία, η Άγκυρα έχει ήδη επιχειρήσει να εμπεδώσει στην πράξη βασικές πτυχές αυτής της στρατηγικής, ανεξαρτήτως της θεσμικής της κατοχύρωσης.
Η συνέχεια ΕΔΩ
