Η κυβέρνηση φαίνεται να καταλήγει σε μια ξεκάθαρη στρατηγική απέναντι στην ακρίβεια. Όχι γενικευμένες παροχές. Όχι οριζόντια μέτρα. Αλλά στοχευμένες ενισχύσεις σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία. Αντανακλά μια προσπάθεια να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο αντίρροπες πιέσεις. Από τη μία, η ανάγκη στήριξης των πολιτών. Από την άλλη, τα στενά δημοσιονομικά περιθώρια.
Η ΛΟΓΙΚΗ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ
Η περίοδος των μαζικών παροχών φαίνεται να ανήκει στο παρελθόν. Το οικονομικό επιτελείο επιλέγει πλέον πιο “χειρουργικές” κινήσεις, κατευθύνοντας τους διαθέσιμους πόρους εκεί όπου η πίεση είναι μεγαλύτερη. Συνταξιούχοι, ευάλωτες ομάδες, χαμηλά εισοδήματα. Η στόχευση είναι σαφής. Να υπάρξει στήριξη, χωρίς να ανοίξει ο λογαριασμός.
Η συνέχεια ΕΔΩ
