Στην αυγή του 2026, οφείλουμε να αποτρέψουμε την καλλιέργεια διχασμού και να αποφύγουμε την όξυνση των εντάσεων που πλήττουν την κοινωνική συνοχή και την οικονομική δραστηριότητα της χώρας. Οι αποφάσεις με τη λογική του “black out” και του αποκλεισμού κρίσιμων υποδομών δεν συμβάλλουν στη λύση, αλλά επιβαρύνουν πρώτα τους ίδιους τους αγρότες και κατ´επέκταση εργαζόμενους, επαγγελματίες και την καθημερινότητα των πολιτών. Η επίλυση των αγροτικών προβλημάτων δεν θα προκύψει, ούτε με ένα μήνα στους δρόμους, ούτε με μια συνάντηση, αλλά με ένα πολύμηνο διαρκή διάλογο πολλών δεσμευτικών μεταρρυθμίσεων.
Δυστυχώς όμως, αντί για ένα ουσιαστικό διάλογο και την σταδιακή αντιμετώπιση των πολλών και υπαρκτών προβλημάτων, βλέπουμε όσο περνά ο χρόνος να καλλιεργείται ένας κοινωνικός αυτοματισμός, γεγονός που ελλοχεύει τον κίνδυνο, κοινωνικές ομάδες να στραφούν η μία εναντίον της άλλης, οι πολίτες να κληθούν να διαλέξουν στρατόπεδο, ενώ τα αίτια των σοβαρών προβλημάτων να συγκαλύπτονται πίσω από διλήμματα και παράλληλα να προσφέρουν πρόσφορο έδαφος για στείρα πολιτική αντιπαράθεση.
Διανύοντας την 5η εβδομάδα των αγροτικών κινητοποιήσεων είναι ορατός ο κίνδυνος η κατάσταση από ελεγχόμενη να εξελιχθεί σε ανεξέλεγκτη και οι οικονομικές επιπτώσεις από διαχειρίσιμες και μετρήσιμες να γίνουν αισθητά απειλητικές.
Είναι αλήθεια πως, με το να “ανοιγοκλείνουν” τα μπλόκα στο οδικό δίκτυο και τα μεθοριακά περάσματα, αλλά και με την φιλότιμη υπομονή των μεταφορέων, οι επιπτώσεις τις ημέρες των εορτών περιορίστηκαν στα αστικά κέντρα, αλλά σαφώς έπληξαν την περιφέρεια και τους χειμερινούς προορισμούς. Ο Ιανουάριος είναι ένας μήνας νέων παραγγελιών, παραλαβών και παραδόσεων πολλών αγαθών. Ο κύκλος εργασιών στο χονδρικό εμπόριο ξεπερνά τα 10 δις ευρώ και οι εξαγωγές τα 4 δις ευρώ, ενώ στο λιανικό εμπόριο ο τζίρος κυμαίνεται στα 6 δις ευρώ.
Είμαστε πλέον στο κρίσιμο σημείο, να γνωρίζουμε πως φτάσαμε, αλλά όχι πως θα φύγουμε από τα μπλόκα.
Γνωρίζουμε τους λόγους, όμως δεν γνωρίζουμε τις λύσεις και δεν θα τις μάθουμε, εάν δεν γίνει διάλογος.
Η ελληνική κοινωνία δεν έχει ανάγκη από άλλες αντιπαραθέσεις, έχει ανάγκη από σταθερότητα, συνεννόηση και συμφωνίες που αντέχουν στον χρόνο.
Σε αυτή την κατεύθυνση η πολιτεία οφείλει να δείξει σεβασμό στο δικαίωμα της διαμαρτυρίας, αλλά και στο δικαίωμα όλων των παραγωγικών τάξεων και των πολιτών στην ομαλή καθημερινότητα.
Απευθύνουμε, λοιπόν, άλλη μια έκκληση στον αγροτικό κόσμο της χώρας στο πλαίσιο της επαγγελματικής και κοινωνικής αλληλεγγύης, που όλοι έχουμε επιδείξει στα δίκαια αιτήματα, να επιλέξει τη δύσκολη, αλλά υπεύθυνη οδό του διαλόγου με την κυβέρνηση.
Να διαχειριστεί με θεσμική υπευθυνότητα τις κινητοποιήσεις του αγροτικού κόσμου και να επιδιώξει λύσεις στις δυσκολίες που υπάρχουν στον πρωτογενή τομέα.
Η στήριξη μας θα είναι δεδομένη στις πολιτικές, που θα λαμβάνουν υπόψη τόσο τις ανάγκες των αγροτών, όσο και τη λειτουργία της ελληνικής αγοράς συνολικά.
Οι όποιες λύσεις, είτε μόνιμες, είτε προσωρινές, είτε με εκκρεμότητες, είτε με προοπτικές, βρίσκονται μόνο μέσα από τον διάλογο.
