Του Κίμωνα Λογοθέτη
Η συζήτηση για το Μετρό στη Γλυφάδα δεν είναι πια μια ωραία ιδέα για το μέλλον. Είναι το κεντρικό αναπτυξιακό στοίχημα του παραλιακού μετώπου – και, κυρίως, η μοναδική ρεαλιστική λύση ώστε η ανάπτυξη που έρχεται να μη μετατραπεί σε μόνιμη κυκλοφοριακή ασφυξία.
Ο δήμαρχος Γλυφάδας, Γιώργος Παπανικολάου, το έθεσε καθαρά σε πρόσφατη παρέμβασή του: η επέκταση του Μετρό προς τη Γλυφάδα «είναι η μοναδική βιώσιμη απάντηση στην ανάπτυξη που έρχεται στην περιοχή μας» και «η μόνη ρεαλιστική απάντηση στο κυκλοφοριακό πρόβλημα που επιτείνεται από τη μεγάλη επένδυση στο Ελληνικό».
Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Με την επένδυση στο Ελληνικό να προχωρά και την Αττική Ριβιέρα να αναβαθμίζεται, ο Νότος δεν μπορεί να συνεχίσει να κινείται με τις ίδιες “σωληνώσεις” μεταφοράς που είχαν σχεδιαστεί για μια εντελώς διαφορετική εποχή. Οδικοί άξονες όπως η Βουλιαγμένης και η Ποσειδώνος έχουν φτάσει στα όριά τους. Και όταν σε αυτούς προστεθούν χιλιάδες νέοι κάτοικοι, εργαζόμενοι και επισκέπτες, το πρόβλημα δεν θα είναι απλώς δυσάρεστο· θα είναι παραλυτικό.
Ο ίδιος ο δήμαρχος, ήδη από τον Οκτώβριο του 2025, προειδοποιούσε ότι «είναι απολύτως επείγον να έρθει το μετρό στη Γλυφάδα διότι χωρίς μετρό, η πίεση θα είναι ασφυκτική», σημειώνοντας πως η μελέτη υπάρχει αλλά η οριστικοποίηση καθυστερεί. Εδώ βρίσκεται και η πολιτική ουσία: το Μετρό δεν είναι απλώς “υποδομή”. Είναι το μόνο εργαλείο που μπορεί να αποσυμφορήσει διαρθρωτικά την περιοχή, να δώσει πραγματική εναλλακτική στο αυτοκίνητο και να στηρίξει μια ανάπτυξη που δεν θα τρώει τη ζωή των πολιτών σε μποτιλιάρισμα.
Το κρίσιμο, επίσης, είναι να μιλάμε για Μετρό που “φτάνει παντού” και δεν αφήνει γειτονιές εκτός. Ο Παπανικολάου επισημαίνει ότι ο νέος σχεδιασμός υιοθετεί την πάγια θέση του Δήμου για επέκταση με δύο διακλαδώσεις: προς Άνω Γλυφάδα (με σταθμό στην Πλατεία Μακεδονίας και σύνδεση στη Βουλιαγμένης στο ύψος της Γρηγορίου Λαμπράκη) και προς Κάτω Ελληνικό/κέντρο Γλυφάδας (με σταθμό στον Άγιο Κωνσταντίνο).  Αυτό δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι ο πυρήνας της βιωσιμότητας: να έχουν πρόσβαση οι κάτοικοι, οι εργαζόμενοι, οι μαθητές, οι επισκέπτες. Να μη δημιουργηθεί άλλη μία “γραμμή βιτρίνας” που θα τροφοδοτεί μόνο συγκεκριμένα σημεία.
Και δεν πρόκειται μόνο για μετακινήσεις. Πρόκειται για το αν η Γλυφάδα θα παραμείνει λειτουργική και ανθρώπινη. «Δεν αρκεί να γεννιέται μια νέα πόλη δίπλα μας», τονίζει ο δήμαρχος. «Πρέπει να διασφαλιστεί η βιώσιμη μετακίνηση… χωρίς να “πνιγεί” η Γλυφάδα και η ευρύτερη περιοχή». Αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα της επόμενης δεκαετίας: ανάπτυξη με ποιότητα ζωής ή ανάπτυξη με μόνιμη συμφόρηση;
Ήδη από το 2021, όταν ολοκληρώθηκε η μελέτη χάραξης που περιλάμβανε τρεις σταθμούς στην πόλη (Πλατεία Μακεδονίας, Βουλιαγμένης & Λαμπράκη, Άγιος Κωνσταντίνος), ο Παπανικολάου μιλούσε για «άμεση προτεραιότητα» και για το ότι η βιώσιμη αστική κινητικότητα επιβάλλει μέσα σταθερής τροχιάς. Πέντε χρόνια μετά, δεν υπάρχει πλέον περιθώριο να μείνει αυτό στο επίπεδο της επιθυμίας.
Αν θέλουμε βιώσιμη ανάπτυξη στον Νότο, δεν υπάρχει “παράκαμψη” από το Μετρό. Υπάρχει μόνο ο δρόμος της επιτάχυνσης: ωρίμανση μελετών, καθαρό χρονοδιάγραμμα, πολιτική πίεση και επιμονή μέχρι την υλοποίηση. Γιατί αλλιώς, η ανάπτυξη που έρχεται θα μας βρει… ακίνητους.
