Του Κίμωνα Λογοθέτη
Η οδός Ευριπίδου, από την Πλατεία Ιερού Λόχου έως την Πλατεία Αγίων Θεοδώρων, παραμένει κλειστή για περισσότερο από πέντε μήνες, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στην «καρδιά» του εμπορικού τριγώνου της Αθήνας. Σε μια περιοχή που καθημερινά κατακλύζεται από χιλιάδες επισκέπτες, εργαζόμενους και επαγγελματίες, η παρατεταμένη εκτέλεση έργων έχει μετατραπεί σε εστία έντονης αγανάκτησης και δικαιολογημένων αντιδράσεων.
Οι οδηγοί αναγκάζονται σε συνεχείς παρακάμψεις, οι πεζοί κινούνται ανάμεσα σε εργοτάξια και πρόχειρες διαβάσεις, ενώ οι καταστηματάρχες βλέπουν τον τζίρο τους να πιέζεται ασφυκτικά. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο λειτουργικό, είναι και βαθιά ζήτημα ευθύνης και εικόνας. Το ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας, που αποτελεί τη βιτρίνα της χώρας, εμφανίζει εικόνα εγκατάλειψης και προχειρότητας σε μια περίοδο κατά την οποία ο τουρισμός αποτελεί βασικό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας.
Οι επισκέπτες που περιηγούνται στο εμπορικό τρίγωνο έρχονται αντιμέτωποι με κλειστούς δρόμους, σκαμμένα πεζοδρόμια και εργοταξιακά εμπόδια. Η εμπειρία τους, αντί να συνδέεται με την αυθεντικότητα και τη ζωντάνια της Αθήνας, στιγματίζεται από εικόνες ταλαιπωρίας και ασυντονιστίας. Η εμπειρία αυτή ταξιδεύει, μεταφέρεται από στόμα σε στόμα και από ανάρτηση σε ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, διαμορφώνοντας εντυπώσεις που δύσκολα ανατρέπονται.
Σκοτάδι μετά τη δύση του ηλίου
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τους τελευταίους μήνες, λόγω των έργων, έχει διακοπεί ο οδοφωτισμός για λόγους ασφαλείας από τη ΔΕΗ. Μετά τη δύση του ηλίου, η περιοχή βυθίζεται στο σκοτάδι.
Η έλλειψη φωτισμού αυξάνει τον κίνδυνο ατυχημάτων για τους πεζούς, ενώ δημιουργεί εύλογη και έντονη ανησυχία στους επαγγελματίες για φθορές, δολιοφθορές και κλοπές. Το αίσθημα ασφάλειας περιορίζεται αισθητά, ιδιαίτερα σε μια ζώνη που θα έπρεπε να αποτελεί σημείο αναφοράς για τη ζωντάνια, την ασφάλεια και την εμπορική δραστηριότητα της πόλης και όχι παράδειγμα προς αποφυγή.
Ανάγκη για χρονοδιάγραμμα και λύσεις
Τα έργα υποδομής είναι αναγκαία και κανείς δεν αμφισβητεί τη σημασία τους. Ωστόσο, η υπερβολική διάρκεια, η ελλιπής οργάνωση και η απουσία σαφούς ενημέρωσης για την πρόοδο και το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης εγείρουν εύλογα και πιεστικά ερωτήματα.
Η Αθήνα δεν μπορεί να λειτουργεί με παρατεταμένα εργοτάξια στο πιο εμπορικό και τουριστικό της σημείο, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα αποπεράτωσης και χωρίς ουσιαστικές εναλλακτικές λύσεις για την ασφάλεια και την ομαλή κυκλοφορία. Η ευθύνη για την εύρυθμη λειτουργία της πόλης δεν μπορεί να μετακυλίεται διαρκώς στις πλάτες των πολιτών και των επαγγελματιών.
Το διακύβευμα δεν είναι απλώς η ταλαιπωρία μερικών μηνών. Είναι η εικόνα της πρωτεύουσας, η βιωσιμότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και η αξιοπιστία της χώρας ως τουριστικού προορισμού. Η πόλη χρειάζεται έργα, αλλά χρειάζεται και σχέδιο, συντονισμό και λογοδοσία.
